Czysta studnia - jak zadbać o zdrową wodę ze studni przydomowej

Każda studnia to inna woda. Niewiele osób zdaje sobie sprawę z tego, że woda w jego studni może nie nadawać się do spożycia dla ludzi i nie ma charakteru pożądanej przez klienta wody głębinowej. Należy pamiętać, że im głębsza studnia tym większe prawdopodobieństwo dobrej jakości wody przy założeniu, że nie ma podcieków bytowych. Ważne jest również otoczenie studni, ponieważ wiąże się to z bezpieczeństwem zdrowotnym. Woda w studni z biegiem czasu ulega zanieczyszczeniu. Jednym ze źródeł zanieczyszczenia jest gleba napływająca do studni wraz z wodą. Z czasem tworzy ona na dnie studni warstwę mułu, który jest pożywką do rozwoju mikroorganizmów chorobotwórczych. Ponadto na ścianach studni oraz instalacji powstaje warstwa biofilmu będącego źródłem niebezpiecznych związków i bakterii. Zatem woda w studni powinna być systematycznie badana pod kątem parametrów fizyczno-chemicznych i mikrobiologicznych w odniesieniu do wymagań zawartych w aktualnym Rozporządzeniu Ministra Zdrowia w sprawie wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi. Od terenu zależy, co się może przedostać do wody. Na wsi, zwłaszcza w sąsiedztwie pól uprawnych, dużym zagrożeniem są składniki środków ochrony roślin (pestycydy), nawozów zawierających sole amonowe czy związki azotowe, organizmy chorobotwórcze pochodzące z gleby lub nawozów naturalnych. Z kolei w pobliżu dużych aglomeracji do gleby mogą przenikać m.in. odpady przemysłowe, a z nimi np. metale ciężkie ołów, arsen, kadm, rtęć. Picie skażonej nimi wody prowadzi po latach do poważnych chorób, bo szkodliwe substancje kumulują się w naszym organizmie.


Jaka studnia

Jeśli chcemy być zdrowi, musimy zadbać o wodę wysokiej jakości. Trudno jest liczyć na dobrej jakości wodę, jeżeli studnia ma tylko kilka metrów głębokości. Wody zaskórne z warstwy położonej na 6-10 m są mało stabilne jakościowo i mogą nie nadawać się do picia. A jeśli nie mamy innej możliwości i musimy z nich korzystać, wymagają uzdatnienia. Wody gruntowe, gromadzące się w kolejnych warstwach wodonośnych, przesączają się przez pokłady piasku, iłów, gliny i w ten sposób się samooczyszczają. Dlatego studnie powinny być wiercone co najmniej na 12-15 m – daje to dużo większą nadzieję na stabilne jakościowo źródło wody.


Niezależnie od głębokości woda może się okazać zażelaziona. To nic groźnego. Żelazo wchodzi w skład hemu w hemoglobinie i dzięki niemu krew dostarcza tlen do tkanek. Występujący z żelazem mangan znajduje się w enzymach. W ilościach dopuszczalnych (żelazo 0,2 mg/l, mangan 0,05 mg/l) są niezauważalne, ale w nadmiarze zmieniają kolor i smak wody.


Studnię powinna wiercić profesjonalna firma, posiadająca wiedzę, jak i gdzie to robić, i potrafiąca zabezpieczyć ujęcie. Według przepisów odległość od najbliższego szamba lub składowiska gnojówki musi wynosić minimum 15 m. Zawsze trzeba pamiętać o kontroli parametrów fizyczno-chemicznych i mikrobiologicznych nowej i już użytkowanej studni.

UWAGA! Ten serwis używa cookies i podobnych technologii.

Brak zmiany ustawienia przeglądarki oznacza zgodę na to. Czytaj więcej…

Zrozumiałem
© 2016 Górnośląskie Przedsiębiorstwo Wodociągów S.A. Wszelkie prawa zastrzeżone.